ଯେତେବେଳେ ମଣିଷଙ୍କର ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ ଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ ବହୁତ ପୁରୁଣା କାଳରେ, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଏବେକୁ ନବୀନ ଥିଲା, ସମସ୍ତ ମଣିଷଙ୍କର ଏକ ଲମ୍ବା ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ ଥିଲା। ସେମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଥିଲେ, ଗଛରେ ଚଢ଼ୁଥିଲେ ଏବଂ ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ ସାହାଯ୍ୟରେ ଡାଳ ଧରି ଝୁଲୁଥିଲେ। ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ ଦେଖାଯାଉଥିଲା ଯେପରି ବାନରଙ୍କ ପରି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମଣିଷ ଥିଲେ — କଥା କହୁଥିଲେ, ଆଗୁଣ ଜଳାଉଥିଲେ ଏବଂ ଗାଁ ଗଢ଼ୁଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ…